De civitate Dei est opus magnum Aurelii Augustini, quo historia humana sub imagine duarum civitatum explicatur: civitatis terrenae , quae amore sui et rerum caducarum ducitur, et civitatis Dei , quae amore Dei ad veram pacem ordinatur. In hoc libro, per meditationem philosophicam et theologicae doctrinae gravitatem, Augustinus de providentia, de malo, de libertate, de fine temporum, deque vera beatitudine disputat. Scriptum post cladem Romae (A.D. 410), hoc opus accusationibus respondet quibus Christiani quasi causa ruinae imperii habebantur; simul autem totam rerum humanarum condicionem ad aeternitatem refert. Editio Latina lectori praebet textum ad usum scholarum, studiosorum linguae Latinae, theologiae, historiae Ecclesiae, atque philosophiae Christianae.