Een zwik gedichten over het leven van een jongeman. ‘Een romanticus en óók nog eens barok’ zo wordt het wel getypeerd, in dit geval door Frans Oosterhof, die onder andere de afdeling ‘beeld en taal’ oprichtte aan de Gerrit Rietveld Academie. Het boekje voert over de liefde, schoonheid en natuur. Maar ook ruzies worden er ongemerkt beslecht. Er komen verschillende vrouwen aan bod maar wie oplet ziet dat er ééntje is die toch wel het meeste blijft hangen. Alles verliezen is een thema, net als euforie. Een melancholische ondertoon mag soms niet ontbreken maar het bekroonde ‘De Zon’ ademt licht en hoop, vertrouwen meer nog. Mijn naam is Bobby of Bob Verburg, ik ben van de straatstenen opgeraapt door de dakloze dichter (DeDaDi, zie ook zijn gedicht ‘GOUDKUST’ in mijn bundel) en heb het dichten zelfstandig voortgezet in een moeilijke periode. Een goede vulpen is geen vereiste maar wel een verbetering. Veel leesplezier!